Tekst z pierwszej kroniki szkoły założonej w latach 50_tych

Szkoła Podstawowa im. Armii Ludowej w Kamieniu Piotrawinie.
Dzieci polskie doczekały się polskiej szkoły. Już nikt im nie zabroni być Polakami. Nadeszła upragniona wolność. Jak grzyby po deszczu "rosły" polskie szkółki, w których zabrzmiało echo wymawianego a...., b..., c... W naszej miejscowości również powstała taka szkoła. Jej nauczycielem był pan Jan Dziwisiński. Uczył w niej aż do 1939. Mnie to miejsce od innych droższe.
Myślą wciąż wraca do tamtych odległych lat z przed II wojny pan Jan Dziwisiński. I choć już od 30 lat mieszka w Lublinie będąc na zasłużonej emeryturze, to jednak twierdzi, że najpiękniejsze lata i najwspanialsze chwile właśnie w Kamieniu. Z Wisłą, nad którą się urodził i wychował, z szumem wierzb nadwiślańskich zrosło się jego życie. 1 września 1916 rok nauczycielem w Kamieniu został Pan Jan Dziwisiński. Przybywszy do naszej miejscowości zastał budynek szkolny zaniedbany, zniszczony. Z pomocą mieszkańców wsi budynek został odremontowany. W listopadzie rozpoczęła się nauka, nauka w języku ojczystym. Po drugiej stronie Wisły, w Solcu, otwarto seminarium nauczycielskie. Jego dyrektorem był Pan Ciembroniewicz - organizator imprez kulturalnych, teatrów amatorskich. Członkiem jego zespołów był również Pan Dziwisiński. Rozbudzone zamiłowanie sprawiło, że w Kamieniu zostało założone Koło Miłośników Teatru. Opracowywano i wystawiano liczne sztuki teatralne. Nieopisana radość ogarnęła serca Polaków w roku 1918. Aby uczcić ten ważny moment, to wydarzenie historyczne, wiosną 1919 roku posadzono przed szkołš lipę. Pod jej korzeniami została umieszczona butelka z listą dzieci szkolnych. Lipa ta, która rośnie do dziś, jest "rówieśnicą" niepodległości Polski.
W roku 1928 Pan Dziwisiński został mianowany stałym kierownikiem Szkoły Podstawowej w Kamieniu. Uczył i wychowywał dwa pokolenia naszej miejscowości. Brał czynny udział w życiu Straży Pożarnej w Kamieniu, był jednym ze współzałożycieli tzw. "Kasy Stafczyka".
W miejscu starego budynku szkolnego zwanego "sołtysówką" została też wybudowana
nowa szkoła - drewniana, która stoi do dziś. Tam przeniesiono sale lekcyjne. W latach 30-tych zrodziła się myśl zorganizowania choć jednej szkoły siedmioklasowej na terenie gminy. Za zgodą Rady Gminnej doszło do wykupienia od właściciela majątku 2 morgów ziemi między wsiami Kamień i Piotrawin. Na tej ziemi miała być wybudowana szkoła. Plany nie zostały jednak zrealizowane. Wybuchła wojna.
W naszej miejscowości podczas okupacji początkowo trwała nauka. Później jednak,
po napaści Hitlera na ZSSR w szkole mieścił się szpital,
a gdy Niemcy szpital zabrali, znów uczyły się dzieci. Ileż to było strachu,
gdy znienacka wpadali Niemcy. W 1941 r. zabrano polską szkołę,
zniszczono polskie podręczniki.
Nauczyciele tutejsi rozpoczęli walkę o mowę polską, o kulturę narodową.
Dzieci ukradkiem szły uczyć się na tajne komplety.
Uczyli: Pan Jan Dziwisiński, Pan Władysław Czerwonka, Pan Władysław Długosz.
W ten sposób wiele młodzieży mogło kontynuować naukę dalej i ukończyć szkołę
już w Polsce ludowej. Starsi zaś stawali do walki organizując się
w oddziały partyzanckie. Wśród mieszkańców wsi Kamień i Piotrawin byli członkowie
PPR, BCh, AK, Al. Nie przypadkowo więc po wielu latach szkoła przyjęła imię Armii Ludowej.

Lato , 1944 roku. Od wschodu szła upragniona wolność. Budynek szkolny został
zdewastowany. Wspólnymi siłami przywrócono go do stanu używalności.
1 sierpnia 1945r. kierownikiem szkoły został Pan Leon Rejniewicz. Trudności były duże.
Na dawnym budynku szkoły nie było dachu, brakował drzwi i okien.
Nie było ławek, stołów, materiałów biurowych, dzieci nie miały książek. Mimo to nauka
rozpoczęła się 1 września 1945r. Społeczeństwo przyszło z pomocą,
najważniejsze braki usunięto. Pracę w szkole podjęli:
A. Rejniewiczowa, H. Misztal i B. Jakubczyk. Natychmiast zajęto się
gromadzeniem księgozbioru do biblioteki szkolnej.

W roku szkolnym 1946/47 w Kamieniu była już szkoła siedmioklasowa.
Szkoła brała czynny udział w zbiórce na odbudowę Warszawy, organizowała
czyny społeczne, wiele miejsca poświęcano założeniom i realizacji Planu 6 - letniego.

W roku 1951 wykonano szereg prac na rzecz szkoły, a mianowicie: ułożono bruk,
doprowadzono boisko szkolne do wzorowej czystości, zasadzono morwowy żywopłot.
Szkoła była ośrodkiem życia kulturalnego na wsi. Organizowano odczyty,
pogadanki dla rodziców. Bardzo uroczyście obchodzono
Dni Oświaty, Książki i Prasy.

Szkoła Podstawowa w Piotrawinie mieściła się w pałacu podziedzicowskim
i w budynku drewnianym przy wierzbach. Kierownikiem szkoły
był Pan Józef Gliwicki, który uczył tam również przez cały czas międzywojenny.
Uczył aż do II wojny światowej, a po wojnie znów podjął pracę.

W roku szkolnym 1954/55 zaszła zmiana na stanowisku kierowniczym.
Pan L. Rejniewicz przeniósł się do Niezdowa, a na jego miejsce
przybył Pan Władysław Bownik. Zmienili się nauczyciele. W dalszym ciągu
szkoła mieściła się w dwóch budynkach znacznie odległych od siebie.
Sytuacja pogorszyła się gdy spłonął pałac. Wówczas trzeba
było zmieścić wszystką młodzież w dwóch salach.
Panowała ogromna ciasnota.
Zachodziła konieczność budowy nowej szkoły. Rozpoczęto pierwsze
rozmowy i starania. Wiele osób było za tym, żeby wybudować
wspólną szkołę dla wsi Kamień, Piotrawin, Kol. Kamień i Kol. Piotrawin
oraz Kępa Solecka. W związku z tym należało wybrać plac pod budowę.
Ustalono, że będzie to plac przy potężnych lipach między Kamieniem a Piotrawinem.
Była to ziemia Spółdzielni Produkcyjnej w Piotrawienie.
Doszło wiec do zamiany, Spółdzielnia Produkcyjna odmierzyła działkę,
w zamian zaś wzięła w użytkowanie ziemię szkolną.
1 lutego 1959 r. odbyło się zebranie, na którym zapoznano mieszkańców
z głosem Kuratorium Okręgu Szkolnego Lubelskiego w tej sprawie.
Zebrani rodzice postanowili opodatkować się na uzupełnienie funduszu budowy.
Położono kamień węgielny pod budowę, na placu równym, z pięknymi
potężnymi lipami. Budową zajęło się Puławskie Przedsiębiorstwo Budowlane.
Kierownik szkoły Władysław Bownik w otoczeniu nauczycieli: St. Szynkaruk, H. Ziębowa,
W. Jaśkowski, A. Górski, K. Górska, M. Biskup, M. Bownikowa,
D. Zyska, G. Więcławska, B. Bednarczykowa.(zdjęcie wkrótce)
Było to dnia 10.02.1961 r. ważny i radosny moment otwarcie nowej szkoły.
Młodzież otrzymała piękny budynek z salą gimnastyczną.
Swoją obecnością zaszczycili uroczystość: ówczesny Kurator Okręgu Szkolnego w Lublinie
mgr E. Zachajkiewicz, I sekretarz KP PZPR - J. Wójtowicz, inspektor szkolny
Franciszek Iwańczuk. W czasie tej uroczystości szkoła
otrzymała imię Armii Ludowej.

23.05.1964 wycieczka do Krakowa.
M. Bownikowa - dyrektor szkoły od IV 1972 do VIII. 1975r.
St. Szynkaruk - dyrektor szkoły od 1.IX.1975r. do

12.X.1976r. na obchodach imienia szkoły klasa I złożyła uroczyste ślubowanie
Dul Dorota
Grzesik Piotr
Kosior Beata
Morek Marzena
Olender Beata
Rutkowska Urszula
Tomala Marzena
Śliwiński Tomasz
Wrzochol Krzysztof
Absolwenci kl. VIII w roku szkolnym 1976/77
Binięda Barbara
Binięda Jerzy
Ciostek Jacek
Goralska Klara
Grzesik Grażyna
Hetman Maria
Jastrzębska Renata
Jaśkowski Stanisław
Kamiński Andrzej
Kozioł Witold
Kurta Wieńczysław
Lenartowicz Barbara
Olender Maria
Ozimek Stanisław
Pilichowska Alina
Pluta Danuta
Sochaj Andrzej
Skrzyński Stanisław
Szczygieł Krzysztof
Szmit Mirosław
Szuba Jolanta
Szymanek Joanna
Witczak Roman

Po raz pierwszy Święto Szkoły pod tym hasłem obchodzona była w tym roku
uroczystość rozpoczęcia roku szkolnym 1978/79.
Ten rok szkolny jest rokiem przełomowym w polskim szkolnictwie.
Jest to rok wprowadzenia dziesięcioletniej szkoły średniej, powszechnej.
Uczniowie dziesięciolatki ślubowali.
Charchuła Piotr
Czapla Tomasz
Czarnecka Anna
Friedensberg Robert
Jabłońska Małgorzata
Jadczak Marek
Jarska Elżbieta
Jastrzębska Barbara
Kwiatkowski Artur
Łyjak Grzegorz
Łyjak Tomasz
Minkina Mieczysław
Mroczkowska Monika
Osuch Grzegorz
Osuch Joanna
Postój Elżbieta
Słonina Jacek
Skrzyński Tomasz
Speruda Anna

Absolwenci roku szkolnego 1978/79r.
Barbara Osuch, Maria Grzesik, Anna Buda, Ryszard Postój, Skórski Mirosław,
Grzegorz Szymański, Żylik Janusz, Frączek Krystyna, Frączek Janusz, Minkina Jolanta,
Wójtowicz Barbara, Olender Urszula, Radzimska Jolanta, Gozdur Elżbieta, Dobroś Anna,
Szczerba Jolanta, Anna Kamińska, Edward Ciostek.
Dyrektor mgr St. Szynkaruk z nauczycielami: G. Biskupową, ,gr B. Bednarczykową,
B. Radzimską, mgr B. Szynkarukową, B. Zagozdonową, W. Jaśkowskim, J. Zagozdonem.(zdjęcie wkrótce)



Do góry